Vandaag geopend van 08.00 tot 20.30

Multidisciplinaire benadering

Bel mij terug

Telefoonnummer*
 

De 'multidisciplinaire benadering' ook wel patiënt dumping genoemd is een commerciële behandelbenadering en een populair verwijsmodel onder middelmatig gehouden tandartsen. Optimale mondzorg is door deze benadering niet langer mogelijk. Er is namelijk geen aandacht voor chronische gebitsproblemen, geen aandacht voor kwalitatieve kennisoverdracht en geen aandacht voor toekomstgerichte mondzorg. In dit model is alleen aandacht voor acute gebitsproblemen, geen ruimte voor een goed doorwrochte toekomstgerichte analyse van uw gebit en is verwijzen een verdienmodel.

Achtergrond. 

  • De multidisciplinaire benadering is ontstaan door een niet-wettelijk en ongegrond onderscheid te maken tussen de tandarts die een breed scala aan tandheelkundige behandelingen verricht (gaatjes vullen, schoonmaken, simpele kronen en bruggen maken, eenvoudig implantaat plaatsen, gebitten maken: de zogenaamde 'tandarts- algemeen practicus' en de zogenaamde 'gedifferentieerde tandarts' (tandarts die nog slechts een bepaald type behandeling doet).
  • Onderscheid tussen 'algemeen practicus' en 'gedifferentieerde tandarts' is gemaakt om het multidisciplinaire verdien- en verwijsmodel mogelijk te maken.
  • De multidisciplinaire benadering is een product van het middelmatig houden van bij- en nascholing in Nederland. Het gevolg is dat de tandarts middelmatig blijft en gedwongen is te verwijzen bij meer complexe tandheelkundige behandelingen. Deze middelmatige tandarts heeft een naam gekregen: de tandarts-algemeen practicus. Het gevolg is dat verwijzen in Nederland doel op zich is geworden, aangestuurd door mondzorgpartijen die daar commercieel belang bij hebben.
  • De bedoeling is dat de 'algemeen practicus' bij moeilijke gevallen (en die zijn er al gauw in de ogen van de bedenkers van het onderscheid) moet doorverwijzen naar de 'gedifferentieerde tandarts.' Gepresenteerd als 'vrijwillig' worden tandartsen genudged, zo niet, door het bewust niet toegankelijk maken van kennis, gedwongen te verwijzen
  • De tandarts mag volgens de wet de tandheelkunde in de volle omvang uitoefenen onder de voorwaarde: bekwaam is bevoegd. De tandheelkunde in de volle omvang uitoefenen in Nederland is jammer genoeg alleen nog mogelijk door bij- en nascholing te volgen in het buitenland.
  • Concreet functioneert het verwijsmodel in Nederland als zakelijk verdienmodel voor de 'gedifferentieerde' tandarts.
  • Een tandarts studeert niet af als algemeen practicus of gedifferentieerde tandarts, maar als tandarts die de tandheelkunde conform de wet in de volle omvang kan en mag uitoefenen in casu bekwaam is bevoegd. Een tandarts studeert niet af met het primaire doel behandelingen te verwijzen.
  • Er is steeds groter wordende groep tandartsen die terecht weigert het stempel algemeen practicus opgedrukt te krijgen en de tandheelkunde (volgens de wet) in de volle omvang uitoefent. Zo doen zij algemene- maar ook zogenaamde gedifferentieerde behandelingen. Zij verwijzen niet, maar werken wel samen.
  • Een tussengroep dus. De Ideale Tandarts voor de patiënt die niet wenst te worden verwezen en graag wil dat zijn of haar tandarts alle behandelingen zelf verricht. Overigens wil dat niet zeggen dat deze tandarts niet samenwerkt maar als dat al gebeurd gaat hij mee met zijn patiënt, leert er van en de volgende keer, ondersteunt door bij-en nascholing, de behandeling zelf verricht. 
  • Het dominante 'multidisciplinaire' verdienmodel beziet de Ideale Tandarts met argwaan. Er zijn ondertussen nogal wat stakeholders in de mondzorg met belangen bij het verdienmodel: de beroepsorganisaties (KNMT en ANT), de 'gedifferentieerde'  tandarts, de wetenschappelijke verengingen, de branche bij-en nascholing voor 'algemeen practici', het 'kwaliteitsregister tandartsen', lokale- en buitenlandse investeerders in de mondzorg. Private Equity. Et cetera et cetera.
  • U als patiënt heeft geen boodschap aan de belangen van stakeholders. U wilt behandeld worden door de Ideale Tandarts. U wenst niet rondgetikt te worden tussen verschillende mondzorgverleners. Want juist daar gaat er van alles mis.

Analyse. Wat is er mis met het verdienmodel?

  • De multidisciplinaire behandelbenadering gaat uit van het feit dat de mens zich niet laat leiden door weloverwogen beslissingen op basis van kennis en inzicht, maar door onbewuste driften en drijfveren. Het enige wat de tandheelkundige autoriteiten hoeven te doen is u een duwtje in de 'juiste' richting te geven. In de sociale psychologie nudging genoemd. En laat nou het duwtje in de 'juiste' richting hier - hoe toevallig -  de multidisciplinaire benadering zijn.
  • Een bekend voorbeeld van nudging is de afbeelding van een vlieg in het urinoir. Om urineren naast de pot tegen te gaan wordt door gericht 'wegplassen' van de vlieg letterlijk een duwtje in de juiste richting gegeven. Voelt goed. Sturen van onbewust gedrag.
  • Het zorgplan wordt zodanig geformuleerd dat u er niet bij stilstaat dat meerdere mondzorgverleners de behandelingen gaan uitvoeren. De indicatie (wat moet er gebeuren) wordt afgestemd op het verwijssysteem. Behandelopties waarbij het helemaal niet nodig is dat meerdere mondzorgverleners u behandelen worden niet genoemd. Kortom, niet u staat centraal, maar het verwijssysteem staat centraal. Resultaat van het feit dat u niet goed, niet afdoende en niet onafhankelijk bent voorgelicht.
  • U heeft het vast weleens gelezen. Een 'team' van tandheelkundige 'specialisten' staat klaar om u te 'helpen.' De focus ligt op behandelen, niet op bewust informeren en kennis bijbrengen. De termen team, specialisten en helpen hebben dezelfde functie als de afbeelding van de vlieg in het urinoir. De bedoeling is u een duwtje te geven in de richting van de 'juiste' beslissing en dat is u door het 'team' te laten behandelen. Klinkt goed, voelt goed, dus moet het goed zijn.
  • De overtuigingskracht van het verdienmodel is gelegen in het feit dat wanneer meerdere deskundigen vinden dat een behandeling moet plaatsvinden, de behandelkeuze sui generis en goed en gerechtvaardigd moet zijn. Dat de deskundigen niet onafhankelijk zijn maar belanghebbenden die graag de behandeling willen uitvoeren wordt zoveel als mogelijk buiten beeld gehouden.

Zoals zo veel dingen in het leven is de multidisciplinaire benadering in de mondzorg te mooi om waar te zijn.

  1. In de multidisciplinaire benadering wordt u namelijk niet langer begeleid door de tandarts als vakman, maar behandeld door een willekeurige kenniswerker. Iemand die nog maar één mondzorgkunstje kan. Hiermee neemt het indicatieve kennisniveau (wat moet er gebeuren) en de klinische vaardigheid (zelfstandig behandelen) van de tandarts af.
  2. In dit verdienmodel bent u nog slechts een rij tanden die als een flipperkastbal van de ene naar de andere mondzorgverlener wordt gekaatst. Steeds weer een ander veelal onbekend hoofd boven u in de tandartsstoel. Uw tandarts als aanspreekpunt verdwijnt. De regie raakt zoek. In deze verzakelijkte sfeer nemen afstand en anonimiteit toe. U bent nog slechts een nummer.
  3. Niemand is echt verantwoordelijk. U begrijpt nu waarom in dit verdienmodel geen aandacht kan zijn voor coherente toekomstgerichte mondzorg en al helemaal niet voor chronische gebitsproblemen.
  4. De kennis over uw specifieke mondsituatie raakt uit beeld en steeds weer door een ander beoordeeld. Als u een tandarts kiest, kiest u door hem of haar behandeld te worden. Niet om vervolgens van de ene naar de andere 'verwezen' te worden.
  5. Dit alles veroorzaakt angst en onzekerheid bij patiënten. U staat niet langer centraal, het verdienmodel staat centraal. Toekomstgericht mondzorgadvies ontbreekt. Vroegtijdig verlies van gebitselementen het gevolg. Hoge herstelkosten op langere termijn onvermijdelijk.
  6. De multidisciplinaire benadering is "succesvol" omdat u wordt genudged en dus niet goed wordt voorgelicht. U wordt niet afdoende geïnformeerd door te doen alsof "verwijzen" naar een andere mondzorgverlener een normale zaak is. Maar dat is het niet. Samenwerken tussen tandartsen is prima. De multidisciplinaire benadering is dat niet. Een tandarts die verwijst is niet langer bij u betrokken. Ook wel bekend als patiënt dumping. Een tandarts die verwijst houdt zijn vak niet goed bij. Een kwalijke ontwikkeling, ook nog eens gepropageerd door de beroepsverenigingen van tandartsen. Te kwalificeren als zeer ongewenst.
  7. De tandarts die verwijst houdt zijn vak niet goed bij. Tandartsen worden door de beroeps- en wetenschappelijke verenigingen ook via nudging gestimuleerd te verwijzen. In het bestuur van de verenigingen zitten namelijk mensen die belang hebben bij het verdienmodel. Mede hierdoor geen prikkel voor adequate bij- en nascholing zodat uw tandarts de behandeling zelf zou kunnen doen. Uw tandarts wordt aldus steeds dommer en de begeleiding van u als patiënt komt onder druk te staan.
  8. Bij- en nascholing in Nederland is in dit verband een probleem apart. Grote groepen tandartsen krijgen een te laag niveau van kennis aangeboden (verwijskennis) om behandelingen adequaat zelf te kunnen uitvoeren. Verwijzen is daardoor onvermijdelijk. De tandarts krijgt voor dit lage niveau ook nog eens 'kwaliteitspunten' toegekend door het zogenaamde kwaliteitsregister tandartsen, het KRT. Een soort schouderklopje voor bewezen diensten wanneer wordt verwezen naar de 'gedifferentieerde' tandarts. Dit soort 'nascholing' staat niet in dienst van u, maar van het multidisciplinaire verdienmodel.
  9. De multidisciplinaire benadering heeft weinig aandacht voor kennisoverdracht, chronische gebitsproblemen en toekomstgerichte mondzorg. Men moet het hebben van inzichtloos overtuigen. Dat is ook niet zo gek. Commerciële behandelconcepten resideren in dure panden van aandeelhouders. De kenniswerkers die nog maar een kunstje kunnen moeten ook omzet maken. U dient snel overtuigd te worden om een behandeling te ondergaan. De focus is dan ook gericht op acute gebitsproblemen ten koste van de lange termijn.Vandaar ook op websites veel aandacht voor verleidelijke foto's van gelukkige praktijkmedewerkers, mooie praktijkinterieurs, prachtige wachtkamers en niet mis te verstane marketing slogans. De onbewuste boodschap: ziet er goed uit, zal wel goed zijn: de vlieg in het urinoir.

En dus.......

  1. Bij Idente Mondzorg doen wij het anders. Wij gaan niet uit van nudging, maar van Boosting. Mensen zijn wel degelijk in staat tot rationele besluiten. Ze komen alleen informatie te kort om de juiste afweging te maken. Hierom zijn wij gericht op kennisoverdracht, toekomstgerichte mondzorg, aandacht voor chronische gebitsproblemen en het verstrekken van informatie over tal van tandheelkundige onderwerpen.
  2. Tegenover de multidisciplinaire benadering stelt Idente Mondzorg het transdisciplinair samenwerken. Bij transdisciplinair samenwerken worden concepten, methoden en axioma's uit verschillende disciplines volledig geïntegreerd. De beste garantie voor patiëntgericht samenwerken. Wanneer uw tandarts vanwege de complexiteit van de behandeling hulp nodig heeft van een collega, neemt hij altijd deel aan de behandeling. Zo wordt kennis effectief overgedragen. Zo blijft u centraal staan, is er geen sprake van verwijzen en kan uw tandarts de opgedane kennis weer overdragen aan anderen.
  3. U inzicht en handvatten verschaffen zodat u zelfstandig de juiste beslissing kunt nemen. Niet wij nemen de juiste beslissing. U neemt de juiste beslissing. Mondmacht noemen wij dat. Mocht u in aanraking komen met de verzakelijkte commerciële benaderingen van de mondzorg dan weet u op voorhand de conditie van uw gebit en beter in staat de juiste keuzes te maken.
  4. Mondmacht is de manier om u te wapenen tegen de multidisciplinaire benadering. Wanneer uw tandarts u wilt verwijzen vraag hem dan om mee te gaan en aan de behandeling deel te nemen. Wil hij dat niet, dan weet u waar u staat en hoe uw tandarts over u denkt.
  5. Keurmerk Ideale Tandarts. Idente Mondzorg is lid van het Keurmerk Ideale Tandarts. Betrokken tandartsen die niet verwijzen, de tandheelkunde in de volle omvang uitoefenen, regelmatig bij-en nascholen zonodig in het buitenland, indien nodig met elkaar samenwerken en gezamenlijk patiënten behandelen. Dit alles om de patiënt centraal te blijven stellen en te houden. Te blijven denken en werken vanuit het perspectief van de patiënt.

Wat betekent dat nu, de patiënt centraal stellen? Dat betekent dat uw redelijke belangen altijd boven dat van de tandarts gaan. Dat klinkt nobel en dat is het ook. Bij Idente Mondzorg is deze kreet geen marketing slogan maar realiteit.

Terug